St Lawrence | Meer | Stekken | Regels | Omgeving | Prijs/boeken | Foto's | Verslagen | Snelle Info

Verslagen

Canada Hengelsportparadijs en Karpermekka!

door Bob van den Meiracker.

De St. Lawrence is niet zo maar een rivier , de grootste bulkcarriers kunnen via de  ruim 2000

kilometer lange seaway o.a. Chicago bereiken en is feitelijk de overloop van de ‘Great Lakes’

Ik begon in 1987 te vissen in Canada. Het was met zoveel water en mogelijkheden moeilijk om keuzes te maken. De karper kende geen belagers maar was lastig te lokaliseren door hun trekgedrag op deze oneindig lijkende binnenzeeën. De Canadees vind ’t maar niks die ‘garbage fish’ vuilnisbak-vis, maar is helemaal ‘upset’ wanneer ik hem vertel uit Holland te komen, mais te voeren aan de karpers die ik na het vangen terugzet !

Nee, je ziet ‘m denken ;”What a nutcase!”.... ‘Bieeeeeeeeeep......werk aan de winkel, ik doe mijn best de toeschouwer waar voor zijn geld te bieden, aan de karper ligt het niet die rost een kleine 10 min.door de slip voordat ik ’t net eronder kan schuiven...hij is diep onder de indruk van deze  goudbruine 20 +er...”What a beautiful fish,whatkind is it? ...dan kom je toch niet meer bij !

Pijl en boog zijn nog steeds toegestaan in grote delen van het land om karpers vanuit een bootje te belagen. De ‘sport’ is het een zo groot mogelijke karper af te schieten ! Voor specimen-hunters zijn er weinig faciliteiten beschikbaar; buiten de stad heb je hier en daar een motel of B&B. Eigenlijk alles wat je als karpervisser nodig hebt, is lastig te vinden of helemaal niet verkrijgbaar. Kunstaas, nylon, kleding zijn de uitzonderingen.. Vanaf “95 ben ik zelf maar reizen gaan organiseren,ook om een alternatief te bieden voor de peperdure reizen die voor/door Engelsen worden georganiseerd , m.n. Quebec bied veel waar voor zijn geld, en ondanks dat ook daar in 15 jaar de prijzen zijn verhoogd, zal de toerist daar zijn

voordeel mee kunnen doen.Over het algemeen zijn de oevers  niet makkelijk bereikbaar, de Canadees vist hoofdzakelijk vanuit een bootje, die ook al sporadisch te huur zijn en meestal niet daar waar ze het meest gewenst zijn .

Rondrijden op zoek naar een stek in dit enorme watercomplex is frusterend, en gaat gepaard met veel tijdverlies. Waar haal je de vergunning , je mais of andere aasprodukten ?  Die mais moet wel eerst worden geweekt, dat duurt weer 2 dagen , waarna er ook nog moet worden gevoerd !  Als het dan tegenvalt op de beginstek ben je zo een dag of 4-5 kwijt, daarom is de bedoeling die zaken voor te bereiden voor degenen die mee willen gaan op zo’n visreis naar Montreal.

Ik heb de eerste jaren dan ook veel tijd verloren met het zoeken naar kantstekken, maar ook viel het niet mee de vis op het voer (maïs) te krijgen. Het was vaak alles of niets. De vis is totaal onbekend met niet natuurlijk aas.  Terugkijkend vergelijk ik het wel eens met  ‘ Foret d’Oriënt’ in Frankrijk, waar vóór 1990 ook nauwelijks karper op de kant kwam vanwege de grote voedsel-rijkdom en het ontbreken van  hengeldruk. Gewapend met 1 hengel en een blikje sweetcorn komt het spreekwoord ‘Water naar de zee dragen’ bij mij op !

Quebec

In de periode 1989-1994 was Frankrijk voor mij een uitdaging toch liet Canada   me niet los. Vanaf 1994 raakte ik  uitgekeken op Frankrijk en kwam als vanzelf Canada weer in beeld. Een enorm watergebied in de omgeving van Montreal werd het jachtgebied en ik besloot i.p.v. kris kras door Canada te reizen, me te concentreren op een bepaald gebied.  Daardoor ben ik mobieler, en kan meerdere stekken per dag afvissen, omdat ik al vrienden had in Montreal( en vanwege de lage prijzen) was de keuze snel gemaakt, het ligt centraal en 3 stekken per dag afvissen is mogelijk.

Het heeft niet veel zin te proberen alle kapers van je stek te vangen, je kunt je voorstellen dat na een stuk of 20 runs (niet ongewoon !) de grotere vissen afgeschrikt worden, door regelmatig te verkassen EN bij te voeren keert de rust dan weer snel terug. Een goede stek heeft toch wel 20-40 kg. mais per dag nodig  om de vis enigszins vast te houden (afhankelijk van de watertemperatuur en met 2 –3 stekken kun je je voorstellen wat een hoeveelheden mais er  dan door gaan , ook daarom heeft het niet veel zin met boilies te vissen ;voordat je de vis überhaupt heb hebt ‘aangevoerd’ !  Helaas verkopen ze alleen zakken van 100  lbs. mais , een heel gesjouw, maar doordat mais zo goedkoop is gem. tussen de can.$ 10-12 per zak ( +/- euro 7,50 ) hoef je er niet op te bezuinigen. Met 2 man in 2 weken heb je ongeveer 12 zakken nodig incl. voorvoeren ( dat doe ik of een vriend uit Montreal)

Een paradijs voor sportvissers. Op karper wordt  niet gevist, hoewel er meer dan  genoeg rondzwemmen. Groot en vooral sterk., eenmaal gehaakt valt vooral de kracht van deze ‘lean mean fighting machines’ op, zelfs vissen van een pond of 15 tonen hun onvermoede kracht en opgeven doen ze niet snel ! Ik gebruik vaak voorslagen van 30 lb. nylon of Quicksilver ( gebruik dan wel minimaal 25-30 meter!), want de mosselen maken er op veel stekken korte metten mee , gebruik het svp wel in combinatie met soepele dikwandige hengels...21/2 lb. medium tapers voldoen prima., en check je lijn constant op beschadigingen...en...zelfs dan zul je er nog genoeg verspelen.”...Trust me!”

Het gebied is zo groot dat veel tijd verloren gaat met het vinden van de juiste stek. ( ongeveer de oppevlakte van Nederland !) Inmiddels heb ik een aantal bewezen stekken kunnen ontdekken die veel mooie vissen opleveren en waar ik met Nederlandse visvrienden al heel wat schitterende visdagen heb mogen doorbrengen. Mei/juni en september/oktober zijn goede periodes. De vliegtickets zijn dan goedkoop en je hebt geen last van lokale vakantiegangers. Juli/aug. is hoogseizoen, de Canadese zomervakantie, dus is het voller en heter- velen zien Canada als een koud land, maar het heeft een landklimaat en Montreal ligt op dezelfde breedtegraad als Lyon, dat hadden jullie misschien niet gedacht.

Zeker na diverse publicaties in de Engelse hengelsportpers kwam er meer interesse vanuit Nederland en vanaf 1996 heb ik als visgids verschillende karpervissers uit Nederland begeleid. We blijven echter doorzoeken naar meer goede stekken en andere faciliteiten, die het mogelijk moeten maken in een vakantiesessie zonder veel tijdsverlies betaalbaar visplezier te vinden. Overigens niet alleen voor karper maar ook voor muskie en steur zijn er fantastische mogelijkheden.!

Canadese Karper avonturen    deel I

door Bob van den Meiracker

MONTREAL  ;”Hey man, I live here  you know..I’ll be the village  idiot! Ondanks  de jarenlange vriendschap  bleef  Peter weigeren te voeren ,  mais  halen ‘no problem’..in de week zetten ‘no problem’ , maar naar het water en het erin gooien...iemand zou hem zien zeg ! ...’no way’

Ik logeer bij Peter, en rijd iedere dag in totaal zo’n 150 km. om twee verschillende stekken te bevissen, hij woont zelf aan de oever van lac des Deux Montagnes , zo word het laatste stuk van de riviere des Outaouais ofwel de Ottawa rivier hier genoemd. Veel namen in de omgeving van Montreal hebben excotische  indiaanse namen vanwege de diverse indianenreservaten in de omgeving.

Dit ‘meer’ is ontstaan door afdamming van de rivier en is 40 km lang en is van enkele tot vijf kilometer breed , helaas is het bij Peter voor de deur erg ondiep tot wel 150-200 meter uit de kant...daarom zoek ik het verderop..de tweede stek deze week word een lange pier , die wel 200 meter ver in lac St. Francois steekt , en aangezien dit stuk van de St. Lawrence rivier  heel monotone oevers, met veel vakantiewoningen,  herbergt, is die pier een ideale onderbreking in die binnenzee van 60 km lang en wel 20 km breed.

Je hebt hier een soort van ‘drielandenpunt’ de grens van Quebec met Ontario enerzijds en de grens met de US ofA aan de andere kant., niet dat je die overkant ziet trouwens ! Het lukte niet erg  op die pier..en ik heb gewoon niet genoeg tijd om zoals thuis  af te wachten.. ik voer natuurlijk bij en zie dan wel of zo’n stek uiteindelijk wel gaat lopen. De karper kent domweg geen door mensenhanden aangeboden voer, zodat het frustrerend kan zijn tientallen dikke karpers te zien springen en rollen op je stek zonder dat ze die haak van je pakken! Op weg naar de volgende stek ; ik probeer zo veel mogelijk stekken aan te voeren, ik vind een heel mooi plekje  bij een parkje , er mag niets als je de borden mag geloven, toch zie ik overal sporen van kampvuurtjes (verboden!)  en pick-up trucks die ‘nieuwe’ paden hebben aangelegd ... een half uurtje rijden verder , moet ik een noodstop maken met als gevolg...een lauwe douche in mijn nek van het vat met maïs op de achterbank !!

De rest van de vakantie liepen ze met een boog om die auto heen, wat een ongelooflijke lucht komt daar vanaf...de autoverhuurder was niet blij met me! Even later passeer ik een bruggetje en zie nog net een brede moddersloot die in de rivier uitmond je ziet dat bruine water ver de rivier  instromen...interessant, ik parkeer de auto pak een 20 liter emmer maïs  en loop het bruggetje op.. lekker makkelijk voeren gewoon een flinke streep trekken vanaf de brug, dat gaat heel wat sneller dan met een ‘groundbaiter’( zo’n schep op een steel weet je wel), terwijl ik een streep trek komt een oud mannetje met een boze blik op me af en begint in een onverstaanbaar Quebecois’  (het lokale franse dialect) me uit te foeteren ,het enige woord dat ik herken is poubelle ofwel vuilnis..hij dacht echt dat ik mijn vuilnisbak in de plomp omkeerde..met een lichte verontwaardiging in mijn stem leg ik hem in mijn beste Frans uit dat ik maïs voer voor de karpers..toen ging hij helemaal door de rooie..wat dacht ik wel niet , hij was niet gek !

’T is inmiddels 12 uur ,tijd voor de lunch , ik gooi nog wel  eerst even een paar scheppen maïs op mijn stek, want die twee emmers van  gisteren (40 liter) zullen nu wel op zijn. Bij aankomst op mijn stek zie ik meerdere karpers springen , ze hebben honger . Vijf minuten na ik heb ingegooid een run ! Dat voelt heel best aan , een kalme gelijkmatige lijnafgifte ,voorzichtige zijdruk maakt geen enkel verschil ,hij zit al gauw een kleine 80 meter  verderop, ineens lijkt het over...hij ‘ligt’ even uit te rusten lijkt ‘t.

Met een flink vaartje draait  ie de kant in, ik laat de lijn even vieren  en loop snel achter de vis aan, die denkend de haak kwijt te zijn weer het wijd opspurt , ik heb ‘m nu voor me en sta zelf tot mijn middel in de rivier, dat is de mijne...als ik het net licht ontploft de oppervlakte en probeert de vis met net en al te vluchten...”rustig maar jochie !”.. ’t valt me nog tegen ,ik meet ‘m .. wel ruim 95 mm.. en massief..ik schat iets meer dan 14 kg, hij mag weer zwemmen , in deze stemming wil ik niet eens wegen  of foto’s maken.

Een klein uur later lees ik van de weegklok af ..15.5 kg..ook 95 cm..dan was die vorige waarschijnlijk ook wel  15+,  Bieeeeeeep , mijn 2de  hengel , verdorie vlug de karper terug en die hengel pakken.

Deze vis zit al erg ver weg ,gelukkig heb ik de 4500 erop zitten i.v.m. de dikke voorslag die van de kleinere modellen molens te makkelijk afspringt.

Na ruim 5 minuten blijft de lijn ergens achter hangen, waarschijnlijk zo’n boomstam die met de ene kant op de bodem ligt ,terwijl de andere zijde drijft..ik heb geluk, hij zwemt zelf van het obstakel vandaan en nu is er geen probleem meer , het lijkt wel weer zo’n net wel net niet dertiger, helemaal te gek !  Die middag vang ik er 12 en verspeel er nog 3; 2 onderlijnen door mosselen afgesneden en een losschieter, toch niet slecht voor nog geen 4 uur vissen ondanks dat die andere stek niets opleverde.  En zoals wel vaker had ik blijkbaar een schooltje dikke karpers aangevoerd , getuige die drie ‘dertigers’ binnen een uur ! Als ik nu ophoud met voeren kan ik wel  helemaal opnieuw beginnen , die ‘wildies’ blijven echt niet wachten op de volgende portie ! Enigszins verbrand maar zeer voldaan van zoveel sport heb ik mezelf  maar op een etentje getrakteerd met een flesje koele droge witte wijn.  A la prochaine !        

Canadian Carp Adventures  II  september 1999

door  Bob van den Meiracker

’t Is heet, ook vannacht kan ik de slaap maar moeilijk vatten. Om een uur of 3 word ik wakker van eenonweersbui, het lijkt wel de zondvloed. Ik lig in de pick-up vannacht en het noodweer maakt slapen onmogelijk, een vreemd geritsel in de achterklep trekt mijn aandacht,. Het blijkt een raccoon (wasbeertje) die een droog plekje zoekt. Met zachte hand (eigenlijk met een fles) overtuig ik hem ervan een andere stek te zoeken. Deze is bezet !!!!

Montreal-’t was een prachtige dag , een knalblauwe lucht met hier en daar zo’n spierwit ballonnetje , de lucht vibreerde  van  het monotone ‘gezang’ van de sprinkhanen  ,een meer dan aangename temperatuur en ...veel karpers..gelukkig maar ,zo heb ik een goede reden 4-5 keer per uur het water in te lopen om af te koelen ....met de katapult blijf ik regelmatig wat cups maïs over de stek schieten.  Twee  grote 20 liter emmers mais staan al klaar ,er ligt inmiddels ook aardig wat  maïs op het strandje; blijkbaar zijn hier geen ‘raccoons ‘plaatselijk bekend onder het pseudoniem ‘garbage-rats’,  ofwel wasbeertjes  ,de lokale vuilnisophaaldienst ( deze struikrovers dragen niet voor niets maskers !)

Van een afstandje zit een ‘local’ onder een boom me te observeren , hij zal wel denken..even  later wint  zijn n ieuwsgierigheid het van zijn terughoudendheid en schuifelt ie mijn richting in; “Bonjour Monsieur,c’est quoi ?”..hij wijst richting de hengelopstelling, ik neem aan dat hij de beetverklikkers bedoeld, die kennen ze hier niet!..

Geduldig leg ik ‘m het e.e.a. uit, karpervisser uit Holland;”Karper!”...z’n gezicht betrekt.. ”Die zijn oneetbaar!” Dat iemand voor de lol vist snapt hij kennelijk niet. Wacht maar denk ik nog...dat duurt niet lang .. en een enorme ram op de rechter hengel maakt ingrijpen noodzakelijk; ’t is geen kleintje, ik doe mijn best mijn publiek te vermaken , de karper aan mijn lijn begrijpt het ook en doet  zijn uiterste best.  Wanneer ik bijna 10 minuten later het net onder het vergulde blok beton schuif , hoor ik kreten van bewondering achter mij;“Wat een prachtige vis is dat  meneer, wat  voor  vis is het eigenlijk ?”...daar word je wel even stil van.!!..maar het kan nog gekker, ik ben de ‘rommel’ aan het opruimen vraagt  de onnozele hals;” Waar vist u eigenlijk mee ?”

’S middags komt een Aziaat vissen, hem hoef ik niks uit te leggen, dat lukt ook niet omdat ie Frans noch Engels spreekt , blijkbaar een ‘verse’ emigrant. Hij installeert zichzelf op een bescheiden afstand onder een boom; zijn spulletjes zijn aardig in orde, hij komt naar me toe en met een glimlach en wat  gebaren ,’vraagt’ hij om een handje maïs, op dezelfde wijze communicerend  bied ik hem een ruime portie aan.

Er gaat geruime tijd voorbij en meerdere karpers hebben al een korte kennismaking met een onthaakmat gehad , wanneer een luide kreet van de Aziaat me alarmeert..ik zie nog net hoe hij met een snoekduik vanaf e rotsen de rivier induikt...oh.oh, dat is natuurlijk zijn hengel..even later sjokt ie beteuterd met zijn viskoffertje..maar zonder hengel..voorbij er kan nog net een ‘grimlachje’ af.....C’est la vie !

Aan het eind van de vakantie blijft er nog een 3/4  vuilnisbak geweekte  maïs over; “Moet ik het weggooien voor ik ga ?”..vraag ik aan Jean waar ik die bak heb staan. stelling, brengt Jean me naar Mirabel ,de plaatselijke luchthaven (is nu verhuisd naar Dorval). Een paar maanden later ben ik weer terug en we wisselen de laatste nieuwtjes uit ,de familie en zo...hij schiet in de lach; ”Toen je laatst die maïs overhad, ben ik met mijn neef daar naartoe gegaan, een warme dag.. bier in de koelbox ..eerst wat maïs gevoerd natuurlijk , ik heb hem je instructies over de slipinstelling meegedeeld.. dus twee hengels ingegooid ,tussen wat flinke stenen  geklemd en wachten  maar  ..na een klein uurtje werden we wat doezelig van zon en bier;je zit niet de hele tijd naar die hengels te kijken !Toen hij eindelijk beet kreeg zat ie te ver van zijn hengels  en was te laat om te verhinderen  dat  die hengel de rivier inging...die ziet hij nooit meer terug!”

Ophouden was geen optie, hij was nu vastbeslotener  dan ooit er een te vangen dus bedacht ie’t volgende; hij huurde een ‘chaloupe’, een paar honderd meter verderop ,en met twee ankers werd ‘t bootje vlak bij de stek gepositioneerd  , zo moest het lukken! Er ging weer ruim een uur voorbij toen ,uiteraard zonder waarschuwing, hengel nummer 2 overboord  ging . Dat werd dus een duur middagje, 2 hengels kwijt ! Of die neef nog vist weet ik niet !

Eerst maar  stek 1 gaan voeren, dan breakfast, vervolgens stek 2 van verse maïs voorzien. Het is inmiddels een uur of 10 als ik stek 3 nader. Nu eerst maar eens de stek afromen… (Neem me niet kwalijk dat ik die stekken geen naam geef, dat maakt het wel erg makkelijk voor de stekkenpezers, in heb er al 15 jaar in geïnvesteerd vergeet dat niet !)

Deze trip vis ik alleen en logeer af en toe bij vrienden,en gebruik een’ pick-up truck’ waardoor ik nog mobieler ben.. Ook overnacht ik in de bus, niet altijd vissend trouwens , want anders krijg je helemaal geen slaap meer, maar ik heb zo wel meer visuren dan vanuit een motel waar je na het eten toch eigenlijk alleen maar bent om te douchen en te slapen. Gelukkig kan ik een paar grote vaten met maïs bij mijn vrienden kwijt, anders word het lastig. Een camper is trouwens geschikter voor de lange trips, je kunt er ook maar moeizaam mee bij het water

komen en vrij kamperen is niet toegestaan, alhoewel men je vissend al gauw met rust laat ! Wel ideaal voor een bezoek aan de parken en reservaten waar Canada rijk aan is.

Tijdens de lunch gaan mijn gedachten terug naar de twaalf 20+ers, die ik gisteren binnen 21/2 uur ving. Wat een keiharde vechtmachines, allemaal zo rond de 90 cm. Ook verspeelde ik er een die ik beduidend groter inschatte toen de haak loste net voor het landingsnet ! Nou had Shawn ook al een dag of 5 gevoerd dus dat scheelde een berg. Ik voer stek 3 bij en laat de rust weerkeren tot morgen. Teveel runs zouden de vissen alleen maar afschrikken. De lucht kleurt donkerpaars. Zouden we het droog houden?

Stek 1 ligt er vredig bij, geen locals een ook geen boten. Snel wordt alles in gereedheid gebracht. Als ik om een uur of vijf weer inpak kijk ik tevreden terug op 16 runs en 2 lossers. Het gemiddelde ligt voor hier niet zo hoog, maar met 6 vissen tussen de 12 en 14 kg mag ik niet mopperen. Ruim 20 kg maïs wordt bijgevoerd. De voorraad moet weer aangevuld worden dus ga ik naar  mijn vriend Shawn  waar ik na een verfrissende douche de voorraad weer op peil breng. Ik heb inmiddels al  5 zakken van 100 lb gevoerd! Ik vertel zijn vrouw dat ik vannacht in de auto slaap en waar Shawn me kan vinden als hij eventueel nog puf heeft na zijn werk.

Een pizza moet voldoende zijn om de honger te stillen. Ik wil zo snel mogelijk naar stek 2 waar al 2 dagen voer ligt. Deze stek is overdag te onrustig vandaar dat ik het vannacht wil proberen. Binnen korte tijd is de stek opgebouwd, wordt het al snel donker en uitgeput na een drukke dag besluit ik een uiltje te knappen. Om 00.30 uur wordt ik gewekt door een gillende beetverklikker en korte tijd later sta ik slaapdronken een vis te drillen. Dat voelt heel best en is beslist geen kleintje. Zeventig tot tachtig meter stroomafwaarts weet ik hem te stoppen en te keren . Dat lijkt gunstig maar valt zwaar tegen als de lijn ‘iets’ tegenkomt en het begeeft. Een uur later  (ik sliep alweer) volgt de herkansing.

Ook deze vis laat zich maar moeilijk afstoppen en het duurt 10 minuten voor hij een eerste glimp laat zien , wat een bak..maar ik heb ‘m nog niet, na het derde rondje  onder de top, dat misselijk makende gevoel wanneer de haak lost van een bak die je gezien hebt ! Niets mis met de haak , ik ben bang dat de dril gewoon te  lang duurde . Ik lig onrustig te draaien in de bus , balend van die 2 biggen, je vangt ook hier echt geen dertigers aan de lopende band ! Om 3 uur weer dezelfde hengel..ook een goeie..maar toch niet zoals die 2  vorige..plots hoor ik mijn tweede hengel ook afgaan, oh no , wat blijkt mijn vis is onder de andere lijn door gezwommen..met wat krachttermen en vlechtwerk weet ik de situatie te redden. In het flauwe schijnsel van de bijna volle maan  zie ik een mooie vis door de oppervlakte breken , kleiner dan mijn vorige, maar behoorlijk lang. Ik pak het net op en moet  er een beetje aan trekken ....ook dat nog ...het koord tussen de netarmen is  gebroken, de hengel tussen mijn knieën geklemd (met een mooie vis eraan) en in het licht van mijn hoofdlampje slaag ik erin het losse eind achter het topbusje te knopen, waarna de landing slechts een formaliteit is. Ik  zie/voel dat de vis zwaarder is dan ik in eerste instantie dacht.  Eerst maar eens meten en wegen. Een brede rug en

zeer massief,  wat een prachtvis. De lengte bedraagt 101,5 cm en het gewicht stokt bij 19 kg en een

beetje…een leuke ‘troostprijs’.

De laatste week zijn met name door een behoorlijke temperatuurdaling  de resultaten behoorlijk wisselvallig.,bizar hoe in een week  tijd de water temperatuur daalt van 19 naar 12 graden! Maar ik mag niet mopperen met  ruim  250 karpers, . En dat alles na ruim 3 weken vissen.

Au revoir Quebec a la prochaine…