Martiniere | Meer | Stekken | Regels | Omgeving | Prijs/boeken | Foto's | Verslagen | Snelle Info

Verslagen

Hallo Cor,  

We zijn terug van vakantiie en La Petite Martiniere. Ik kan er kort over zijn, in 1 woord geweldig. Wat een feest om daar te mogen zijn, 4 sterren behandeling en veel mooie vis. We hebben alleen overdag en avond gevist, geen nachtvissen en gemiddeld met 4 hengels totaal gevist (niet met toegestande 6). We hebben 45 karpers gevangen tussen de 3 pond en 31,5 pond in.

Rene

De dag voor vertrek

Het is Vrijdag en het beloofd een hele warme dag maar ook een drukke dag te worden want komende nacht vertrekken we naar Frankrijk. We gaan op vakantie. 2 weken een week vissen op La Petite Martiniere en een week ergens in de Vendee kamperen.

Over het laatste zal ik u niet vermoeien, over het eerste des te meer.

Voordat we kunnen vertrekken moeten we de gehuurde skibox op het dak laten monteren, dan de laatste boodschappen doen en werkelijk alles nog inpakken proberen nog een uurtje of wat te slapen zodat we fit op weg kunnen en tussendoor moeten we Brazilie nog verslaan in het edele voetbalspel.
Rond kwart over tien lig ik in bed, het goede nieuws is dat ik 5 kilo lichter ben geworden want dat heb ik allemaal uitgezweet vandaag.

Zaterdag 3 Juli

Ik druk de wekker af en slaap verder, verdomme zeg het pas half twee ….. in de morgen.
Uiteindelijk een half uur later besluit ik om toch maar op te staan en na het opfrissen een kop koffie en de laatste spullen in de auto rijden we weg.
Even voor de goede orde, wij zijn Jolanda, Tim en Rene, waarbij aangetekend moet worden dat Tim niet vist.
Ongeveer twaalf uur later hebben we Saint Denis nog iets al drie keer gezien, stom hoor om de routebeschrijving van de Euro Carp Group thuis te laten liggen.

In Sint Denis nog iets spreekt werkelijk niemand Engels en om dan de weg te vragen is niet heel erg makkelijk. We komen er uiteindelijk uit door iemand de weg te laten tekenen naar le Petit.
Wanneer we met onze tekening uiteindelijk onze bestemming bereiken moeten we aanbellen omdat niemand de auto gehoord heeft. En dit beste lezer is een unicum zal later blijken want een auto is zowat het enige stukje westerse beschaving wat je hier hoort.
We worden warm ontvangen door John, Pat, Mark en Nikki. We zijn de eerste Nederlandse gasten die gaan vissen op Le Petit en zorgen dus voor een cultuurschok na al die Engelse die wel graag een kopje Thee willen. Wij kiezen naar oud Hollands gebruik voor een kop koffie en voelen ons hier welkom.

Na de kop koffie lopen we met zijn allen naar het water, het water is toch iets kleiner dan dat ik gedacht had maar in de loop van de week stoort me dat in het geheel niet door de serene rust die het uitstraalt en de mooie vissen en vogels die er in en om het water wonen.
We krijgen tijdens de rondleiding veel tips over hotspots (is niet nodig hier, genoeg vis en genoeg beweging te zien hier het wijst zich vanzelf).
Het is leuk om te zien, je ziet langs de kant links en rechts vis azen, stofwolkjes langs de kant en zo nu en dan springt er een vis uit het water.
De doelstelling is om 1 karper te vangen, dit naar aanleiding van een vorige sessie in April waarin we in 5 dagen tijd maar 1 klein karpertje vingen.

Het moet lukken om deze doelstelling te halen. We gaan eerst een rondje doen om te voeren er gaan ongeveer 2 kilo boilies in, ons eigen recept gemaakt door Holland Baits. Het water is niet groot dus ik besluit om bijna dagelijks 2 kg te voeren ook besluit ik om van Mark (laten we hem Manager viszaken noemen) 10 kilo van zijn lake mix te kopen en drie kilo hemp wat ik dan kan inzetten naar behoeven.

We mogen elk met 3 hengels vissen, ik heb er dan ook 6 bij me maar we besluiten om het niet te gek te doen op dit meertje en vissen beide met 2 hengels.
De vier hengels liggen er om vijf uur zaterdagmiddag in en vanaf nu wordt het een beetje pijnlijk want een half uur later heb ik al 2 vissen verspeeld, vis nummer 1 ging een hoekie om waardoor hij even in het voordeel was want ik kon niet met hem mee en hij wist te ontkomen en nummer 2 dook met een ongelofelijke spurt de lelies in (er liggen er niet veel, maar de vis weet ze te vinden). Jammer want ik had het gevoel dat ik bij nummero 2 mijn eerste twintiger verspeeld had.

Bij Jolanda gaat het “gelukkig” wat beter en dat heb ik de rest van de dag moeten horen hoor, haar eerste vis is een spiegel van 24 pond die niet zo heel veel sport geeft (later zou blijken dat dit een uitzondering is).

Ik ga nog even door met verspelen van vis en nummero drie weet te ontkomen, tijd voor hele korte rigs moet dit verspeel probleem in de kiem smoren.
Rond tien uur ’s avonds heeft Jolanda haar tweede vis op de kant, na de spiegel is nu een schub het slachtoffer van onze boilie. Een half uurtje later sta ik ook met mijn eerste visje op de foto, het is een klein visje van een pond of vier maar dat maakt me niet uit.
Mijn doelstelling is geslaagd, ik kan weer naar huis, of zal ik morgen nog wat andere doelstellingen formuleren.

Een half uur later besluiten we om te gaan slapen, de hengels gaan eruit we zijn moe van de lang dag en de reis en alle indrukken die we vandaag hebben opgedaan.

Zondag 4 Juli

We zijn om acht uur op en hebben heerlijk geslapen in onze blokhut waar een twee persoonsslaapbank staat, ik ga eerst een rondje voeren en na een kop koffie besluit Jolanda om haar hengels uit te gooien vlak voor de blokhut. Ik besluit om het lekker rustig aan te doen en pas na het echte  Engels ontbijt wat we bij Mark & Nikki hebben besteld om tien uur te gaan vissen. Ik ga eerst Frankrijk bemesten met echte Nederlandse mest als je begrijpt wat ik bedoel.

Terwijl ik op de pot zit haar ik de beetmelder van Jolanda al afgaan, hoezo op mijn gemak even op de pot zitten, ik moet scheppen, dus afknijpen die handel en naar de waterkant om daar aangekomen het net te kunnen schuiven onder een mooie Spiegel van 25 pond.

Terwijl Jolanda aan het plassen is ga ik weer lekker door met waar ik gisteren mee begonnen ben, ik verspeel vlak voor het net een vis op haar hengels.

Als het ontbijt komt haalt Jolanda haar hengels maar even binnen, eerst even rustig genieten van het echte Engelse ontbijt wat wordt bezorgd door Mark op borden met daaroverheen een deksel om het warm te houden. Wow da’s eigenlijk best wel heel erg lekker maar ook heel erg veel en heel erg machtig.
Om half twaalf vissen we beide weer en nauwelijks tien minuten later heeft Jolanda een klein spiegeltje op de kant. Een half uurtje later volg ik haar voorbeeld en vang een klein schubje.
Vanaf nu wordt het stil, bijna ongewoon stil, geen springende visa meer, geen aasbelletjes kortom alleen de vogels fluiten door.

Om vier uur in de middag wordt de stilte doorbroken, Jolanda vist me compleet naar huis en vangt alweer het derde spiegel van boven de twintig pond.

Dat gaat lekker, ik verspeel vis en Jolanda haalt de ene na de andere twintig plus vis uit het water als dit zo in dit tempo doorgaat …..!

Het water is pas dit jaar geopend terwijl John & Pat het water, land en huis vier jaar geleden gekocht hebben. Mark & Nikki zijn verleden jaar vanuit Manchester naar Sint Denis nog wat geëmigreerd. De afgelopen jaren hebben ze hard gewerkt aan de blokhut, de stekken en de visstand en hebben ze zelf een aantal testsessies gedaan.

Alle records staan op naam van dames, het record Gras, spiegel en schub is in handen van Pat of Nikki.

Wanneer onze manager viszaken (Mark) langs komt en we over onze vangsten met hem praten reageert hij totaal niet verbaasd, het water is volgens hem een echt vrouwenwater gezien alle records.
Om dat te kunnen omdraaien moet ik dan maar wat beter mijn best gaan doen en mijn doelstellingen aanpassen. Niet zo heel moeilijk gezien onze vangsten tot nu toe.
Ik wil Tien vissen vangen, waaronder de eerste steur van mijn leven en een nieuw PB.

Dat is wat, een nieuw PB, iets waar ik me eigenlijk nooit mee bezig hou, ik vis om te vissen op een mooie plek in de natuur en te genieten van de opkomende zon en de natuur die wakker wordt en weer gaat slapen. En nu wil ik een nieuw PB, eigenlijk klinkt het bijna inhalig.

Deel twee van mijn doelstellingen is om kwart over vijf aan de beurt, ik vang de eerste steur in mijn leven, geinig dit beest, tijdens de dril springt hij een aantal keer boven water uit.
Eenmaal op de kant kunnen we voor het eerst een steur eens van dichtbij bekijken, eigenlijk lijkt een steur op een prehistorische vis die vergeten is door de eeuwen heen mee te evolueren.

De steur weet ik uiteindelijk te vangen op een Robin Red popup die een aantal weken in de lever heeft mogen liggen.

Na deze vangst en de fotosessie halen we de hangels binnen om ons op een maaltijd te kunnen storten, we willen even rustig kunnen eten.

Na het eten gaan we met twee hengels voor de blokhut zitten en ik vang mijn eerste twintig plus vis en nog een vis van acht pond. Jolanda vangst tussendoor een mooie lange schub van precies twintig pond.
Drie vissen in een uur tijd met totaal twee hengels in het water, we besluiten om te stoppen en lekker te gaan slapen.
In bed maak ik de balans op, 3 vissen op 2 hengels in 1 uur, we mogen met zes hengels vissen als we dat hadden gedaan en we zouden doorvissen tot een uur of twee, met een glimlach val ik in slaap iets na elf uur.

Maandag 5 Juli

Bij het ontbijt maken we de balans op, dertien vissen tot nu toe waarvan 1 steur, 1 zeelt, de rest is dus karper waarvan vijf stuks boven de twintig pond.
Nog even wat voor de statistici onder de lezers, drie stuks op een snowman, drie stuks op een pop up en zeven vissen zijn gevallen op onze eigen boilie en dan moet de maandag als visdag nog beginnen!
Eigenlijk is dat mijn eigen schuld, ik had de wekker om vijf uur gezet om eens te kijken hoe de vis het vroeg in de morgen het doet, alleen toen mijn wekker afliep dacht ik daar heel anders over en draaide me gewoon om.

Om zeven uur in de morgen liggen mijn hengels er alsnog in en na een uur krijg ik een mooie lange spiegel in mijn net op de stek achter op het meer. Dit was tot nu toe de sterkste vis en hij gaf enorm veel sport ook op de mat laat ie blijken dat ie niet van vangen gediend is en krijg ik een paar ferme klappen van deze spiegel en een ferme douche.

Om negen uur stop ik, het is ook vakantie en we gaan een paar uur wat anders doen, we gaan Mayenne (een stadje in de buurt) verassen met ons bezoek en kijken of we de plaatselijke ondernemers kunnen verblijden met onze Euro’s.

Omdat het niet over vissen gaat zal ik niemand vermoeien met de details van ons bezoek aan Mayenne, maar we pikken de draad weer op als om vier uur ’s middags de hengels er weer in liggen.

Jolanda weet bijna gelijk weer een klein maar heel mooi spiegeltje te vangen van een pondje of acht, de vissen van dit formaat geven heel leuk tegenpartij, je kan ze echt niet in 1 keer binnen draaien.

Het is alweer even geleden, maar nu is het aan Jolanda om de vis te verspelen, twee stuks vlak achter elkaar. Ik zelf heb waarschijnlijk mijn PB aan de andere kant van de lijn zitten. Deze vis is echt groot en log, helaas gaat hij naar de “monk” (een soort betonnen plug die ze met een hijskraan uit het water kunnen tillen waardoor het water weg kan). Ik voel de lijn scheren langs het beton en weet al wat er gebeuren gaat en helaas kloppen mijn gedachten, de lijn schuurt kapot, dag PB. Het duurt maar een dertig seconden, dan ben ik eroverheen, maar deze 30 seconden waren de minst leuke van de vakantie. De omgeving maakt veel goed zullen we maar zeggen.

We stoppen met vissen, er staat buiten de blokhut een bbq van steen, die moeten we gewoon proberen (al enig idee waar we ons geld in Mayenne aan uitgegeven hebben?).
Na het eten vissen we nog twee uurtjes zonder resultaat.
Nu even iets geheel anders ik wil het even hebben over waar we te gast zijn wat ik hiermee maak kan ik niet met een pen beschrijven, daarom typ ik het maar….!

We hebben het gevoel dat we een vier sterren behandeling ontvangen, zo wordt het chemisch toilet in de blokhut dagelijks door Mark voorzien van nieuw water en wordt ie ook door hem geleegd en als we een volle vuilniszak hebben moeten we hem naast onze blokhut zetten zodat Mark hem kan meenemen.
We hebben twee walkie talkies en als er iets is of wanneer we iets bijzonders hebben gevangen dan kunnen we Mark oproepen en hij komt echt voor alles en elke keer even enthousiast. Toen Mark en Nikki boodschappen gingen doen kregen we de vraag of we nog iets nodig hadden want dan zouden ze het meenemen.

Dinsdag 6 Juli

Bij het wakker worden om acht uur blijkt dat het een mooie dag is, we besluiten om lekker buiten te ontbijten met geroosterd brood (broodrooster is aanwezig in de blokhut) en een paar bakken koffie.

We doen het echt in vakantie tempo en pas om elf uur gaan de hengels te water, zes uur later zijn we uitgevist voor vandaag, we hebben zeven vissen gevangen waarvan Jolanda vier stuks en ik dus drie stuks.
Jolanda heeft vandaag een vis gevangen op een kers uit de kersenboom uit de tuin (we kregen de uitnodiging om vooral kersen te eten want ze konden ze niet op). De eerste kers viel er af bij het inwerpen, de tweede kers leverde vis op de lijn werd uitgelopen onder het eigen kantje en leverde dus een spiegeltje op.

Voor het eerst deze week vangt Jolanda mindere gewichten maar ik daarentegen vang drie vissen die allen boven de twintig pond zijn, met als uitschieter een schub van 31,5 pond, zowaar ik heb mijn volgende doelstelling binnen, ik heb ook mijn PB verbeterd.

Eindelijk ben ik uit door de dertig barrière heen nadat ik al vele malen er tegenaan zat, voor vele mensen is het vangen van een dertiger of veertiger normaal, voor mij is het speciaal en even ben ik als een kind zo blij en dat terwijl ik absoluut geen dikke vissen jager ben.

Om zes uur stoppen we dus met vissen, het is vanavond de dag van de halve finale tegen Uruguay en deze wedstrijd gaan we bekijken samen met Mark en Nikki in de lodge op de nieuwe flatscreen TV die Mark deze middag gekocht heeft zodat we het voetbal goed kunnen bekijken.

Woensdag 7 Juli

We zijn weer rond acht uur wakker en zitten in de finale, best wel gek we zijn op vakantie en het hele wk gedoe gaat eigenlijk langs ons heen, niks wie er op links moet spelen geen Johan Derksen en geen hoera stemming, gewoon een voetbal wedstrijd op TV.
We beginnen deze dag weer op “ons” terras voor de blokhut of lodge zoals ik het eerder ook al genoemd heb met een lekker ontbijt. Jolanda heeft weer en broodjes geroosterd en een eitje gekookt. Om tien uur ga ik naar de waterkant terwijl Jolanda met Tim wat boodschappen gaan doen.

 Ik besluit om naar de overkant te gaan om daar op deze nu al gruwelijk hete dag in de schaduw te kunnen vissen. De thermometer zal vandaag uitslaan tot 37,5 graad, een aangenaam temperatuur maar dan wel in de schaduw.
Zelfs met deze tropische omstandigheden vang je hier overdag je visje, ik ben de tel een beetje kwijt geraakt (mogelijk een schaduwsteek want in de zon ben ik mooi niet geweest) maar volgens mij staat de teller aan het eind van de dag op negen vissen, en Jolanda heeft in de middag twintig minuten met een vis staan te vechten die werkelijk extreem sterk was.

Ook ik heb vandaag links en rechts wat schade opgelopen, zo had ik een vis van nog net geen twintig pond die in het water te keer ging maar op de kant dacht dit beest dat ie Joe Frazier was ofzo. Ik heb er nog nooit zo van langs gehad van een vis en kreeg klap op klap van zijn staart. Ik vroeg me zelfs af wat ze dat beest te eten hadden gegeven, dit kan toch niet van onze boilie komen. Dit was werkelijk mijn meest woeste vis ooit, boos in het water en woest op de kant. Mocht je hier ooit gaan vissen en je komt deze spiegel tegen zonder beschrijving herken je hem en doe hem vooral niet de groeten van mij……… (en toch heb ik gewonnen want hij staat op de foto ondanks dat dit een hel was voor zowel vis als visser).

Ook voor de fotograaf was er volgens mij weinig eer aan te beleven, na het avond eten gooit Jolanda nog even twee hengeltjes in met als resultaat drie vissen waaronder een spiegel van negentien pond.
Het is hier geweldig, overdag ongeveer 1 keer per uur hoor je een auto en voor de rest hoor je de wind door de bomen en het ritselen van de bladeren vermengt met het gefluit van allerlei soorten vogels.

Zo heeft Jolanda vandaag niet alleen de specht gehoord maar ook gezien en hebben we heel goed het ijsvogeltje over het water zien scheren.

Donderdag 8 Juli

Iedere morgen worden we rond acht uur wakker als we geen wekker zetten, zo ook vandaag, we slapen hier goed en het leven is ook al niet verkeerd. We maken optimaal gebruik van de broodrooster, deze keer met een gebakken eitje erbij aangevuld met een paar heerlijke mokken koffie.

Ik loop al sinds Dinsdag kompleet ontspannen hier rond en heb het enorm naar mijn zin.
Jolanda gaat met Tim shoppen in Laval en ik kan en mag mijn gang gaan aan de waterkant, ik voel me een bevoorrecht mens met een partner zoals Jolanda.
Er zijn vijf stekken waarvandaan je kan vissen en aangezien je het meer exclusief huurt mag je gaan zitten waar je wil en verkassen zo vaak als je wilt.
Ik besluit vandaag naar stek vijf te gaan helemaal achterin, totdat het hier te warm wordt (je kan hier niet schuilen voor de zon vanaf het begin van de middag) dan zoek ik een stek aan de andere kant van het meer waar je lekker in de schaduw kan zitten.
Ik heb het laatste nummer van spiegel meegenomen en ben van plan om dit vandaag eens uit lezen. Ik verbaas me over de volzinnen die mensen geven aan “een run” terwijl ik het blad lees. Even wat voorbeelden….

“Totaal onverwacht werd ik gewekt door een schreeuwende delkim”  of nog mooier “Vanuit het niets begon mijn fox te schreeuwen”. Ik merk steeds meer dat ik me begin te storen aan dit soort volzinnen waar ik me waarschijnlijk ook wel eens schuldig aan maak. Als je gaat vissen dan  weet je dat je beet kan krijgen en dat je beetmelder kan afgaan tenzij je hem hebt uitstaan en een fox schreeuwt nooit uit het niets, het komt altijd ergens vandaan en het meest uit het water of iemand moet net zijn hond uitlaten waar jij zit te vissen….

Terwijl ik dit ergens in Frankrijk aan het overpeinzen ben komt er een vriendelijk piepend geluid uit mijn prologic (je kan zo een ding hard en zacht zetten), het is niet geheel onverwacht want ik ben immers aan het vissen maar o zo gewenst.

Ik moet het gevecht aan met een spiegeltje van rond de tien pond, en eigenlijk weet ik al dat ik ga winnen ondanks dat die kleine visjes kunnen vechten als de grote broer en zus.

In de middag verkas ik en Jolanda die inmiddels terug is van het shoppen komt erbij, we hangen wat in de schaduw drinken een bier en/of wijntje en puffen wat terwijl we het liefst niets doen.
Voor de vis geldt hetzelfde, niets doen en in de schaduw rondhangen maar dan zonder biertje.
In de loop van de avond weet Jolanda nog 2 vissen te vangen een Zeelt en een spiegeltje die ook zijn eigen krachten niet kent.

Vrijdag 9 Juli

Onze laatste visdag want morgen moeten we om tien uur hier weg zijn. We kunnen vandaag de puntjes op de i zetten en ik sta om zes uur op om te gaan vissen. Het is heel stil op het water en er gebeurt de eerste twee uur niets. Wanneer het acht uur is zie ik Jolanda naar buiten komen en hoor ik ook mijn eerste piepje, hoezo vrouwenwater?

Jolanda komt naast me zitten om te vissen en ze heeft een mok koffie en een broodje bij zich. Een uurtje later is ze twee vissen rijker, kleine exemplaren maar o zo mooi met megasport op de hengels. Wanneer ik aan de beurt ben weet ik een schub van 19 pond te vangen. We vangen ons visje, genieten van de rust en luisteren naar de vogeltjes en zijn stil, stil omdat deze week bijna is afgelopen, een week op een plek waar je alleen maar van kan dromen.

De teller is gestopt op 45 vissen (hadden we dag en nacht gevist met drie hengels beide dan had het drie keer zoveel vis geweest, daar ben ik van overtuigd). Het aantal vissen is eerlijk verdeeld over Jolanda en mij, Jolanda 25 vissen en ik 20.

Van de 45 vissen waren er drie van het merk Zeelt, 1 steur,. De rest was karper.
Ik had een iets hoger gewicht 266 pond en Jolanda had 233 pond, 1 vis was dertig plus en twaalf vissen waren twintig plussers.
We hebben nooit in de nacht gevist en begonnen vaak laat met vissen en visten ook niet tot ‘s avonds laat..
Wanneer de omgeving, rust, privacy, mooie vissen (geen vijftigers en zestigers) je doel zijn dan is dit water een absolute aanrader.

-------------------------------------------------------------------------------------

3 April

Op 3 April 2010 hebben we een bezoekje gebracht bij Petite Martiniere, een domein in een prachtige omgeving en met heel aardige mensen.
Wij werden hartelijk ontvangen door John & Pat de dochter en schoonzoon, na een praatje en een bak koffie gingen we naar het water wat beneden aan de heuvel lag.
Ons viel meteen op dat alles tot de puntjes verzorgd er bij lag, zo ook in het huisje alles is klaar om gebruikt te worden.

 

Petite Martiniere is een water met accommodatie die uitstekend geschikt is voor familie of vissers die met elkaar in een rustige en mooie omgeving willen genieten van dit alles en natuurlijk een karper willen vangen, die zitten hier genoeg en tot zover wij weten tot 40 pond.
Zoals wij het ervaren hebben kunt u hier een uitstekende tijd beleven, rust, zon en natuurlijk karper!
In de omgeving is ook genoeg te zien, dit kunt u altijd even vragen aan de eigenaar die zal u graag helpen.

het huisje vlak bij het water ziet er keurig en verzorgd uit

 
De onthaakmat en de weegslingh liggen voor u klaar om te gebruiken

Er is ook een kippen ren met kippen dus verse eieren!

Een blik op de keuken

In het huisje kunt u werkelijk alles vinden zodat u aan niets zal ontbreken, het water heeft mooie aangelegde stekken waar u natuurlijk gebruik van kan maken.

Petite Martinire is geen moeilijk water om te bevissen en zal menig visser genoeg foto`s mee naar huis laten nemen.

Waar u de auto ziet staan staat ook het huisje, en onderaan zijn ze op dit ogenblik bezig om een stek te maken zodat u niet ver van het huisje af behoeft te vissen.

Alle stekken zien er goed en verzorgd uit, en u kunt vissen waar u wilt

En als u zelf niet wil koken dan kunt u hier ontbijt en avondeten verkrijgen, zelf wat snacks voor de lekkere trek.

En dan de prijs € 600,00 exclusief het huisje en het meer voor drie personen, dit is beslist niet duur voor zo`n lokatie, een echte aanrader want waar je kan je in Frankrijk nog voor dit geld terecht.

John & Pat Clift zullen u hartelijk ontvangen en u overal mee willen helpen als u dit wilt.

-------------------------------------------------------------------------------------------

Thought you might be interested; been working continuously around the lake lately, after putting the finishing touches to swim 3 this morning and as the weather has been brilliant thought I deserved an afternoon off for a dabble, unfortunately my wife Pat and Nikki my daughter thought they deserved some fun as well. The attached picture is of one of our Mirrors which tipped the scales at 41.5lbs I'd like to claim it as mine unfortunately the only reason that I'm holding it was that Pat (who caught and got it to the net on a Nash Hooligun 1.1/4 tc rod with 12lb line and float) couldn't hold and lift it!!! Nikki had a 25.4 Common and me, well I managed a 5lb Tench.