Vissen in het buitenland en het vervolg...

De aller- eerste vistrip die we naar Frankrijk maakten is nu al weer een behoorlijke tijd geleden, maar staat nog altijd diep in onze herinneringen gegrift.
Vol verwachting keken we er al geruime tijd naar uit, eerst de voorbereidingen, informatie proberen te vergaren al was dat toen veel moeilijker dan heden te dagen.
En geloof me het heeft vele avonden gekost om met zijn allen tot overeenstemming te komen!
Maar de voorpret van zo`n trip is ook heerlijk om te ervaren, je bent er toch een groot deel van je vrije tijd mee bezig.
Wat voor aas en voer we mee zouden nemen was al een opgaven op zich zelf, hengelmateriaal checken, rigs maken en al wat er bij kom kijken om een paar dagen langs de waterkant te vertoeven. Zeker niet te vergeten het eten en drinken, want langs de waterkant krijg ik altijd bijzondere trek, zeker als je weinig beet hebt dan krijg de trek bij mij altijd de overhand en je kan dan niet even naar de kast lopen om wat te pakken, alles moet je in je proviand tas zitten.
Maar goed, tenslotte zijn we er uit gekomen met tevredenheid voor allen.

Gepakt en gezakt vertrokken we met zes man op een vrijdag middag naar het grote onbekende.
We hadden voor ons doen alles goed voorbereid, via verhalen van mensen die al eerder naar Frankrijk afgezakt waren hadden wij een redelijk goed beeld van het land en zijn wateren.
De stemming zat er goed in, de reis liep uitstekend, alleen het vele aas en voer wat we mee genomen hadden lag wel een beetje zwaar in de auto. Tja, je weet echt niet wat je eigenlijk mee moet nemen als je voor de eerste keer naar Frankrijk gaat. Gelukkig dat het busje het allemaal kon houden. Dus genoeg ingeladen om goed te anticiperen.

Aangekomen aan het water wat we met veel moeite uitgezocht hadden, viel het wel een beetje tegen dat er vele andere het zelfde idee hadden om hun visvakantie daar te vieren. De vergunning regelen was ook niet zo gemakkelijk, zeker als je geen Frans spreekt, maar goed het hoorde er waarschijnlijk bij.
We hebben door dit alles wel een hoop tijd verloren maar het mocht de pret niet drukken.
Het water zag er betoverend uit en we wisten eigenlijk niet hoe snel we naar een visstek moesten gaan, en geloof me dat was moeilijker als gedacht, na zeker twee uur rond te hebben gelopen hadden we eindelijk een leuke locatie gevonden. Ieder van ons heeft zich voor de avond genesteld op zijn stek, zoals een jonge vogels dat doen als ze net terug komen van hun eerste vlucht.

Na alles gepeild te hebben zijn de hengels met uiterste precisie neergelegd, daarna op ons gemak met een lekkere bak koffie in ons hand wachten op het geen wat komen ging.
We hadden besloten om 7 volle dagen te vissen, dus we waren eigenlijk overtuigd dat er wel iets gevangen zou gaan worden.
We visten per koppel, voor de veiligheid en natuurlijk hulp bij het landen van de karper, we zaten ongeveer 30 meter uit elkaar, op zo`n manier besloegen we 60 meter oever.
Maar geloof me het is met zes mensen eigenlijk niet te vissen op zo`n klein stukje grond, maar verder op konden we geen vrije visstekken vinden, de rest was voor ons verboden of onbereikbaar gebied.
Wat ik persoonlijk betreurde dat was dat ik met mijn vismaat in het midden zat, psychologie`s geen goede stek keuzen maar het kon niet anders.
Als dit op een water in Nederland zou gebeuren, zou ik zonder pardon inpakken en uit wijken naar een ander water ( eigenlijk zou ik nog niet eens uitpakken), maar in Frankrijk moet je wel erg bekend zijn om door te reizen naar een ander water, buiten de kosten want kom je in een ander district dan moet je weer een hoop geld neer tellen voor een vergunning. Je wilt ook niet kostbare tijd verliezen om verder te zoeken want je bent er maar een paar dagen in Frankrijk. En niet het belangrijkste te vergeten! Je bent niet alleen, je moet met zijn allen het beste er van maken.

Maar goed! De eerste avond en nacht gebeurden er niets, geen beet, geen karper die sprong, dood stil zelfs zo erg dat je af ging vragen zit hier wel vis? S`morgens kwamen er verschillende bootjes voorbij met karper vissers op weg naar hun stek.
Die zijn een stuk beter voorbereid dan ons sprak ik nog tegen mijn vismaar, tja mompelde hij, wist ik veel dat je echt een boot nodig had om verder op te kunnen vissen.
Maar ook dat mocht de pret niet drukken, vol met goede moed gingen we ons eerste ontbijt klaar maken om ons zelf te verwennen, we hadden besloten om de hengels te laten liggen we waren overtuigd dat ze goed lagen.
We visten ieder met drie hengels wegens ruimte gebrek, dat was toch een hengel meer dan in Nederland.

Na vier dagen hadden we met zijn allen nog steeds geen beet gehad, en ruimte om te verkassen was er niet want alle eventuele beschikbare stekken vanaf onze kant waren bezet.
Daarom waren er verschillende karpervissers hier gekomen met een boot, we wisten nog niet of deze mensen wel succes hadden geboekt, daar waren we eigenlijk wel nieuwsgierig naar geworden. De drukte op het water verraste ons toch wel een beetje, er zijn zoveel wateren in Frankrijk en het leek wel of ze allemaal hier waren gekomen.
Later wisten we wel waarom, er had een artikel gestaan in een of ander blad over dit water en zoals zo vaak reisde half karper minnend Europa af naar dit water.
Het vreemde was dat aan de overkant en verder op, de karpervissers ruim uit elkaar zaten en zeker geen last hadden zoals wij met onze stek keuzen.

Gelukkig na de vijfde dag mocht het dan toch gebeuren een spetterende run op een van de hengels. Gelukkigerwijs was het mijn hengel die midden in de nacht afging ( en dan te bedenken dat links zes lijnen en rechts van mij elf lijnen in het water lagen), strompelend over de keien voorzichtig naar de hengel toe, ik wachtte even tot ik mijn hengel voelde buigen en gaf toen een korte tik om de haak te zette, wat toen gebeurde was onbeschrijfelijk. Na die tik kreeg ik een enorme ruk terug, mijn hengel boog gelijk in gevecht stand en werd getest op zijn vaardigheid, gelukkig dat ik voor deze trip mijn 3 ponders mee had genomen dat gaf me toch een veilig gevoel. De karper nam een run van zo`n 40 meter maar het rare was dat ik niet het gevoel had dat hij van mij af liep, maar eerder de diepte in! Ik weet niet of jullie het wel eens meegemaakt hebben maar als je slip af blijft gaan heb je het gevoel dat je spoel geleegd wordt, en in werkelijkheid is het vaak maar een tiental meters. De zenuwen gierden door mijn keel, zeker in Frankrijk en mijn eerste beet!
Mijn vismaat wekte de andere om zodoende het risico te verminderen dat zij eventueel op een lijn zwemmer mijn lijn zouden door slaan.

Ik viste met een haakje nummer 8 dus de haak was gewoon tot de bocht in het vlees gedrongen, met deze wetenschap durfde ik ook iets meer als anders, de hengeltop werd nu in tegenovergestelde richting in het water geduwd om de karper naar boven te laten komen en…. dat lukte, op een afstand van 50 meter ontstond een enorme kolk op het water spiegel de karper sloeg met zijn staart op het water in de worsteling om weer naar de diepte te komen, een prachtig schouwspel dat je niet gauw meer vergeet! Gelijk wist ik dat de strijd nog lang niet geleverd was, een waardige tegenstander dat blijkt, deze vis nam nog eens een meter of 20 en boog af naar rechts, waarom dat was mij een raadsel maar misschien was er onder water wel een opstakel die we nog niet ontdekt hadden.

Weer duwde ik mijn hengel zo diep mogelijk onder water en gaf tegendruk zoveel als ik durfde en het werkte wederom de karper kwam naar het wateroppervlak en toen wist ik eigenlijk dat de strijd in mijn voordeel beslist zou gaan worden, de haak zat goed daar was ik van overtuigd (een kleine haak die goed gezet is, kan bijna de karper bek niet scheuren) de karper had toch al veel energie verspeeld met zijn vluchtpogingen. Maar toch is de strijd pas geleverd als de vis op de onthakingsmat ligt.
Na nog drie kleine vluchtpogingen kwam de karper zo dicht bij, dat mijn vismaat het net in het water stak, behendig manoeuvreerde ik de karper boven het gereed liggend net en mijn vismaar haalde hem omhoog, precies op het juiste ogenblik, want bij de aanblik van het net besloot hij toch nog eens een keer te wentelen, maar het mocht voor hem niet meer baten, en onze vreugde was onbeschrijfelijk.
Daar lag een prachtige, goed gebouwde schubkarper op de onthakingsmat. Bij meting bleek dit prachtige dier 101 cm te zijn met een gewicht van 38 pond, Pure kracht.
Na de karper voorzichtig in een ruime bewaarzak gedaan te hebben, heb ik hem op een diepe plek in het water gehangen, daar er nu geen foto`s gemaakt konden worden.
Van deze prachtige karper wou ik toch graag een foto met daglicht hebben.

Midden in de nacht werd er nog een lekkere pot koffie gezet. Paar man vertrokken toch weer naar hun warme slaapzak maar de rest ging natuurlijk weer fantaseren op wat er nog zou kunnen gaan komen. Stilletjes werd er toch gehoopt dat de karpers nu zouden gaan bijten.
S`morgens werden er foto`s gemaakt en voorzichtig werd de karper weer terug in zijn element gezet. Heerlijk is zoiets! Je bent voor je zelf erg blij zeker als het een karper is van een bijzonder formaat.
Verders heeft niemand iets gezien of gehoord, om een lang en eigenlijk vervelend verhaal niet te lang te maken, na die ene vangst heeft niemand meer iets gezien of gehoord.
Na 7 dagen gevist te hebben besloten wij op ons gemak op te ruimen en ons op te maken voor de terugreis. Toch enigszins teleurgesteld dat moet gezegd worden, want we zijn niet naar Frankrijk vertrokken om maar èèn karper te vangen.

Bij het weggaan spraken we nog wat karpervissers, die hadden geweldige vangsten gedaan die dagen, dat was voor hen geen verassing ze hadden hier meer gevist en ook met goed resultaat, het veraste ons eigenlijk niet om te vernemen dat zij op privé stekken zaten die ze in Nederland bij een reisonderneming van visreizen geboekt hadden, vandaar ook die visbootjes die zaten bij de stek inbegrepen, daar moesten wij natuurlijk het fijne van weten en terug gekomen in Nederland ben ik gelijk op zoek gegaan naar deze organisatie, want dit liet ik mij niet nog eens overkomen. Jammer genoeg kwam ik er al snel achter dat de organisatie die deze reizen boekte, wegens min management ten zielen is gegaan.

Later realiseerde ik mij wel degelijk dat het mijn visie en visserij in het buitenland in het bijzonder in Frankrijk veranderd heeft. Als je een heel jaar je vrije tijd die je tot je beschikking hebt om te vissen moet indelen, dan blijft er namelijk niet veel tijd over om een trip naar het buitenland te regelen. Men blijft in de regel met te veel vraagtekens zitten, onwetendheid is hier ook aan de orden!
Maar geen nood er is tegenwoordig een fantastische organisatie in Nederland die prachtige wateren in hun programma hebben. Ik weet als geen ander dat een hoop mensen niets zien in “betaalwateren” maar vergeet niet als je maar èèn keer in het jaar naar Frankrijk gaat dat is het heerlijk als je zonder problemen aan de water kant kan komen.
Zelf heb ik nu enig ervaring met betaalwateren en moet zeggen het beval me prima!
Vaak na een belletje en een formulier invullen is alles geregeld! En je hou je spaarzame vrije tijd over om in Nederland lekker nog een paar karpers te vangen.

In Nederland heb ik meer concurrentie aan de water kant dan in Frankrijk, en het vreemde is dat de vistrips die gemaakt zijn naar Frankrijk bijna altijd wel vis op geleverd hebben. Je weet van tevoren altijd dat je er nacht mag vissen en je hebt nooit problemen met ongewenste individuen.
De informatie die je van tevoren krijg bespaar je een hoop ellenden, je vergunning is al geregeld en je hebt lekker de ruimte op je visstek, de laatste nieuwtjes kan je vernemen via een site van de reis organisatie met andere woorden top!

Wij zijn dit jaar van plan om verschillende wateren onder de loep te gaan nemen om er een stukje over te gaan schrijven, ondersteund met mooie foto`s natuurlijk. Zodat ook jij met een gerust hart een fantastische vistrip kan gaan maken.
Vergeet niet, pionieren is zeker leuk, maar met de regelgeving die tegenwoordig gelden in het buitenland is het ontzettend moeilijk geworden en de bekeuringen zijn enorm hoog! Nee, lekker via de site of brochures een water uit zoeken en je weet alles, de kosten, de afstand eigenlijk alles wat een karper visser moet weten voor dat hij een trip naar het buitenland gaat maken.

En pionieren, kan je in Nederland en België genoeg, toch? Waarom je spaarzame tijd spenderen voor het grote onbekenden? Vang garanties heb je natuurlijk nooit! Maar als lekker alles van te voren geregeld is door iemand die precies weet wat een karpervisser nodig heeft en verwacht, is toch heerlijk! En geloof me het maakt het er alleen maar leuker op, je kunt je volledige aandacht aan het vissen besteden en niet met al die rand zaken die er anders bij komen kijken.

Vriendelijke karper groet,
Cor Heijman (Eurocarpgroup)