De stoere karper visser!

Langs het pad wat dicht bij het dode bos lag liepen hij, bang en bibberig naast zijn zoon. Het leek wel of zijn benen niet sneller meer konden, bij elke stap leek het wel of een onzichtbare hand hem tegen hield.

Toen klonk in eens uit de heldere hemel een oorverdovende knal, verschrikt keek hij om terwijl de regen zijn best deed, om alle sporen van het bestaan weg te spoelen, de druppels gutste van zijn gezicht hij was wit weggetrokken met zijn donkere ogen diep in zijn kas liggend, nog nooit was hij zo bang geweest. Er was niets te zien... of..., wat was die grote schaduw daar achter die grote berk? Het was moeilijk te zien, de grote takken van de boom overschaduwde het nog weinige licht van de maan en die regen, het leek wel een water gordijn!

Stotterend en bijna fluisterend zij de vader tegen zijn zoon, moeten we nu de spullen opzetten of maar naar huis gaan, die dit echt helemaal niets vond. Weet het niet, zei het kleine ventje verbaast tegen zijn vader die geheel in camo kleding was gekleed, weet het echt niet... 'Het is wel erg slecht weer hè...' braakte de vader bijna uit. Hij probeerde zich nog een beetje te vermannen want hij wou ten opzichte van zijn zoon natuurlijk niet bang zijn. Het kind keek toch wel tegen zijn vader op. Zijn vader de karpervisser kon toch niet bang zijn, maar hij was het wel... Niets laten merken praatte hij zich zelf in.

Heel kordaat zo hij, kom op, pak de bivvy uit dan zetten we die eerst ff op, ja in gedachte is dit een makkelijk karwij maar midden in het bos met de regen die werkelijk met bakken uit de hemel viel, die enge geluiden en dan nog de schaduw achter hen, die nog steeds niet een gestalte kreeg om te zien wat het was.

De bomen leken wel te leven en zelfs gezichten te krijgen... brrrr. Waarom moet ik juist nu gaan vissen met mijn zoon op een plek waar het overdag al eng is, dacht hij nog.

Eigenlijk had hij het niet meer… hij keek naar zijn zoon de met zijn modderige handen de bivvy probeerde uit te vouwen, wat denk jij Kevin zullen we naar huis gaan het regent wel erg hè. Kevin die eigelijk niet wou en dit werkelijk geweldig vond durfde eigenlijk zijn vader niet tegen te spreken …neeee hooor ikke niet, terwijl zijn vader de sigaretten weer terug in zijn zak stopte. Nou het is wel erg donker en voordat wij alles klaar hebben in dit noodweer zij de grote man, die nog steeds om zich heen aan het kijken was om te zien of er iemand achter die bomen...

Ik wil niet dat jij kou vat anders wordt je moeder kwaad op me, kom we gaan naar huis! Teleurgesteld pakte de jongen samen met zijn vader alles weer op en vertrokken huis waards, de vader versnelde de pas zo snel dat de jongen hem nauwelijks kon bij houden, schiet op zei hij op bijna een snauwende toon moet het de hele nacht duren...

In de auto was een absolute stilte, de hele weg naar huis tot... daar aangekomen zagen ze nog dat het licht thuis nog branden, je moeder is nog op, zei hij ineens met een vreugde in zijn stem. Nu al terug? Zij de moeder verbaast toen ze twee verzopen katten zag binnen lopen, Ja vertelde de man heel kordaat, wou bij het dode bos gaan vissen maar Kevin was zo nat en ik dacht nog bij me zelf dat kan ik de kleine niet aandoen, dus voor hem ben ik terug gekomen...

Herkent u dit ook?

De vriendelijke karper groeten,

Cor Heyman
Euro Carp Group
Tel: 0031 (0) 50 5797932